چه زمانی از کابل های بدون هالوژن استفاده کنیم؟

در زمینه استانداردهای مهندسی برق، بحث طولانی مدت حل شده است. سوال دیگر این نیست که آیا کابل های بدون هالوژن کم دود (LSZH) امن تر از کابل های PVC هستند.که در آن سناریوها استفاده ازLSZHکابل ها اجباری هستند؟

برای سال های بسیاری، شرکت های ساختمانی کابل های PVC (پولی وینیل کلراید) را ترجیح داده اند زیرا ارزان تر و انعطاف پذیرتر هستند.با توسعه مداوم مهندسی ایمنی آتش و الزامات سخت گیرانه برای "راه های تخلیه امن" در مقررات در سراسر جهانمواد بدون هالوژن کم دود از یک "بزرگ برای ساختمان سبز" به یک مورد قانونی تبدیل شده اند.الزامات غیر قابل معامله در سناریوهای کاربردی خاص.

در زیر به طور سیستماتیک توضیح خواهیم داد: در چه شرایطی باید یا به جای آن، از نظر قانونی باید استفاده از کابل های بدون هالوژن کم دود را اولویت بندی کنید؟

I. ابتدا، روشن کنید: "خلوص هالوجن کم دود" واقعی چیست؟

قبل از بحث در مورد "وقتی برای استفاده از" ما نیاز به یک تعریف روشن از محصول خود را. یک کابل هالوجن آزاد کم دود واقعی (گاهی اوقات به عنوان LSOH، 0HLS نوشته شده،یا ZHLS) باید شاخص های عملکرد اصلی زیر را در آتش برآورده کند::

عملکرد کم دود (بر اساس IEC 61034-2): اطمینان از دید. the smoke concentration produced by the burning cable must be sufficiently low to allow personnel to clearly see safety exit signs and for firefighters to easily identify the fire source and rescue routes.

بدون هالوجن (بر اساس IEC 60754-1/2): عدم سمی بودن و عدم خوردگی را تضمین می کند. گازهای تولید شده در طول احتراق نباید حاوی گازهای اسید هالوجن (مانند کلراید هیدروژن) باشند.کابل های PVC هنگام سوختن گازهای هیدروکلوریک اسید را آزاد می کننداین ماده با آب واکنش نشان می دهد تا اسید کلرایدر ایجاد کند که به شدت تجهیزات الکترونیکی و سازه های فلزی را خورد می کند و به طور جدی به دستگاه تنفسی آسیب می رساند.

خوردگی کم (بر اساس IEC 60754-2): از تجهیزات محافظت می کند. حتی اگر به طور کامل الزامات صفر هالوجن را برآورده نکند، خوردگی آن باید در محدوده بسیار پایین کنترل شود.

مقاومت در برابر شعله (بر اساس IEC 60332-1 یا IEC 60332-3): به راحتی به طور خود به خود روشن نمی شود و می تواند از گسترش شعله جلوگیری کند. به طور خلاصه: هنگامی که کابل های PVC سوزانده می شوند،تو با "دخان سياه + اسيد کلريدروکيک + خفه شدن" روبرو هستي؛ در حالی که وقتی کابل های LSZH سوزانده می شوند، شما با "مقدار کمی دود سفید + تحریک خفیف + فرار" روبرو می شوید.

۲. شش سناریوی معمول که در آن باید از کابل های بدون هالوجن کم دود استفاده شود

ارزیابی سناریوهای زیر عمدتا بر اساس فصل های مربوطه مقررات محصولات ساختمانی اتحادیه اروپا (CPR) ، BS 5839-1 (استانداردهای سیستم های تشخیص و هشدار آتش) ،BS 6701 (استانداردهای نصب کابل های ارتباطی)، IEC 60332 سری از کمیسیون بین المللی الکتروتکنیک، و NEC ایالات متحده (کد ملی برق).منطق اساسی همچنان بسیار سازگار است..

1مکان های عمومی پرجمعیت که تخلیه آنها دشوار است
مکان های معمول شامل مراکز خرید بزرگ، تئاترها، استادیوم ها، ایستگاه های قطار، ایستگاه های فرودگاه و راهروهای عمومی ساختمان های اداری بلند است.این مناطق دارای تراکم بسیار بالایی از جمعیت هستند، و بسیاری از مردم با ساختار داخلی ساختمان آشنا نیستند. در صورت آتش سوزی، دید به عامل تعیین کننده در تعیین زندگی و مرگ تبدیل می شود.کابل های PVC مقدار زیادی دود سیاه ضخیم تولید می کننداز طرفی، کابل های بدون هالوژن کم دود،3 تا 10 دقیقه از زمان تخلیه را ارائه می دهند که اغلب تفاوت بین زندگی و مرگ است..

2. سیم کشی اختصاصی برای راه های فرار و امکانات حفاظت از آتش

مکان های معمول شامل پله های تخلیه، خطوط برق آسانسور آتش نشانی، سیستم های روشنایی اضطراری، خطوط اتوبوس هشدار آتش نشانی و خطوط کنترل پمپ آتش نشانی است.این خطوط اساساً آخرین خطوطی هستند که در هنگام آتش سوزی هنوز کار می کنند. "اگه اول سوختن و آزاد کردن دود سمی، آنها به طور موثر قطع تنها خط حیات. بنابراین،قوانین آتش سوزی در بسیاری از کشورها در سراسر جهان به طور صریح تعیین می کند که تمام کابل های نصب شده در داخل مسیرهای فرار باید با استانداردهای کم دود بدون هالوجن مطابقت داشته باشند.

3همه فضاهاي بسته با تهویه محدود

مکان های معمول شامل تونل های زیرزمینی، تونل های زیرزمینی، معادن، پلتفرم های مترو و مناطق مسیر و کابین های کشتی است.دود نمی تونه به سرعت پخش بشه، و غلظت آن می تواند در زمان بسیار کوتاه به سطوح کشنده افزایش یابد. حتی خطرناک تر، گاز هیدروژن کلرید تولید شده توسط احتراق PVC، حتی در غلظت های پایین،می تواند چشم ها و دستگاه تنفسی را به شدت تحریک کندکابل های بدون هالوژن کم دود عملاً تنها نوع کابل مجاز در این محیط ها هستند.

4مکان های بسیار حساس به خوردگی فلزات و تجهیزات الکترونیکی
مکان های معمول شامل مراکز داده، اتاق های کنترل، ایستگاه های پایه ارتباطات، اتاق های سرور سیستم معاملات بانکی و اتاق های عمل بیمارستان و مناطق تجهیزات ICU است.مهم ترین هدف حفاظت از انسان ها نیستگاز های اسیدی که از طریق سوختن کابل های PVC تولید می شوند می توانند در مدت زمان بسیار کوتاهی، صفحه های مداری، کانکتورها و تماس های رله را خورد کنند، که منجر به مدار کوتاه یا خرابی دائمی می شود.,ممکن است خود آتش بزرگ نباشد، اما پس از خاموش شدن، کل اتاق سرور ممکن است به دلیل خوردگی غیرقابل استفاده باشد،که منجر به خسارت چند برابر یا حتی ده ها برابر بیشتر از خسارت مستقیم آتش می شود.کابل های بدون هالوژن کم دود می توانند حفاظت از این دستگاه های الکترونیکی با ارزش بالا را به حداکثر برسانند و از دست دادن ثانویه را به طور قابل توجهی کاهش دهند.

5ساختمان هایی که به طور صریح توسط قانون یا مشخصات پروژه مورد نیاز هستند
مکان های معمولی شامل ساختمان های بلند قد بیش از ارتفاعی خاص (به عنوان مثال 18 یا 24 متر یا بیشتر) ، گاراژ های بزرگ زیرزمینی و امکانات برای سالمندان و کودکان است.دلیلش ساده ترین و مستقیم ترین است قانون به شما اجازه نمی دهد از انواع دیگر کابل ها استفاده کنیدبه عنوان مثال در انگلستان، ضمیمه B قانون ساختمان، الزامات مشخصی را برای کابل ها در مناطق مشترک ساختمان های مسکونی بلند دارد."استانداردی برای طراحی الکتریکی ساختمان های مدنی" GB 51348 همچنین بیان می کند که، کابل های کم دود و ضد شعله باید در مکان های مختلف استفاده شوند.نادیده گرفتن این الزامات اجباری در پیشنهادات پروژه های خارج از کشور به طور مستقیم منجر به عدم پذیرش و مسئولیت های قانونی واضح می شود.

6- استانداردهای داوطلبانه برای شرکت هایی که به دنبال صدور گواهینامه بین المللی تولید ایمنی هستند
سناریوهای معمول شامل پروژه هایی است که هدف آنها صدور گواهینامه LEED (رهبری در طراحی انرژی و محیط زیست) ، صدور گواهینامه BREEAM یا صدور گواهینامه سیستم مدیریت زیست محیطی ISO 14001 است.حتی در مناطقی که قوانین محلی هنوز آن را اجباری نمی کند، بسیاری از شرکت های چند ملیتی، شرکت های بیمه بزرگ و شرکت های مدیریت املاک با استاندارد بالا در حال حاضر "از استفاده از دود کم،کابل های بدون هالوجن در سراسر" به عنوان یک استاندارد ایمنی داخلیاین عمل نه تنها به کاهش هزینه های بیمه کمک می کند و رتبه بندی ساختمان را بهبود می بخشد، بلکه به طور قابل توجهی خطر وقفه کسب و کار را به دلیل آتش کاهش می دهد.اغلب باعث می شود آن را یک انتخاب اقتصادی تر از دیدگاه چرخه عمر.

III. محدودیت های کابل های کم دود و بدون هالوجن
باید به طور عینی اشاره کرد که کابل های بدون هالوژن و کم دود در همه سناریوها بهترین انتخاب نیستند.مقاومت کششی و شعاع خم شدن آنها معمولاً نسبت به کابل های PVC یا لاستیکی با مشخصات مشابه کمتر استدر سناریوهایی که نیاز به خم شدن یا کشیدن مکرر دارند، مانند سیم های ابزار برق و زنجیره های کابل جرثقیل، کابل های بدون هالوجن کم دود ممکن است در واقع بیشتر آسیب ببینند.

دوم، کابل های بدون هالوجن کم دود گران تر هستند. هزینه های مواد اولیه و فرآیندهای تولید آنها تقریباً 20 تا 40٪ بالاتر از PVC است.استفاده از کابل های بدون هالوژن کم دود در پروژه های غیر ضروری بار بودجه را به طور قابل توجهی افزایش می دهد، منابع که می تواند برای اقدامات ایمنی موثرتر استفاده شود.

علاوه بر این، کابل های بدون هالوجن کم دود دارای الزامات خاصی برای محیط ساختمانی هستند.مانند دفن مستقیم در فضای باز یا بخش های زیر آب ایستگاه های پمپاژ تخلیه، باید کابل های خاص ضد آب و بدون هالوژن بدون دود انتخاب شوند.مقاومت طولانی مدت مواد معمولی بدون هالوجن با دود کم اغلب نسبت به برخی از مواد تخصصی PVC یا پلی اتیلن کمتر است.

بنابراین، منطق مهندسی صحیح این است: آنچه لازم است را در جایی که لازم است استفاده کنید، و بودجه را در مکان های غیرضروری هدر ندهید.یک مهندس برق مسئول باید انتخاب های معقول بر اساس تجزیه و تحلیل ریسک را انجام دهد نه "به بهترین برای همه چیز برای ایمنی استفاده کنید. "

IV. نتیجه گیری: به یاد داشته باشید "وقتی برای استفاده از" در یک جمله

در زمینه مهندسی حفاظت از آتش، یک حقیقت بارها و بارها تایید شده وجود دارد: اکثر تلفات آتش از خود شعله ها نمی میرند.اما از دزديدن زندگي و يا احساس جهت دادن توسط دود کثيف و گازهای سمیکابل های بدون هالوژن نمی توانند از شروع آتش جلوگیری کنند، اما می توانند از تبدیل شدن آتش به یک "تله مرگ بدون خروج" جلوگیری کنند.

خب، دقیقاً چه زمانی باید از کابل های بدون هالوژن کم دود استفاده کنیم؟ می توانیم بر اساس انواع سناریوهای مختلف قضاوت کنیم.

برای مکان های عمومی پرجمعیت با مسیرهای تخلیه دشوار، تمام مسیرهای فرار و خطوط مخصوص حفاظت از آتش و هر فضای بسته با تهویه محدود،کابل های بدون هالوجن و کم دود ضروری هستند.در این سناریوها، ایمنی پرسنل به طور مستقیم به محیط کم دود و گاز غیر سمی بستگی دارد.

برای مکان هایی که تجهیزات گران قیمت هستند و خوردگی اسید قابل قبول نیست، مانند مراکز داده، اتاق های کنترل، ایستگاه های پایه ارتباطات و اتاق های عمل بیمارستان،استفاده از کابل های بدون هالوجن با دود کم توصیه می شود.در حالی که هر دو تجهیزات و پرسنل نیاز به حفاظت دارند، در اینجا در نظر گرفتن اصلی جلوگیری از آسیب های غیرقابل جبران خوردگی به تجهیزات الکترونیکی با ارزش بالا ناشی از گاز های اسیدی است.

برای انواع ساختمان هایی که به طور صریح توسط قانون یا مشخصات پروژه مورد نیاز هستند، مانند ساختمان های بلند، گاراژ های بزرگ زیرزمینی و امکانات برای سالمندان یا کودکان،مقررات باید بدون قید و شرط رعایت شود، بدون جایی برای مذاکره

با این حال، برای محیط های خاکسپاری مستقیم در فضای باز، شرایطی که نیاز به خم شدن و حرکت مکرر دارند، یا پروژه های عمومی با بودجه بسیار محدود و بدون خطرات ایمنی قابل توجهی،گزینه های جایگزین برای کابل های بدون هالوجن کم دود می تواند در نظر گرفته شوددر این سناریوها، انتخاب انواع دیگر کابل ها خطرات ایمنی غیرقابل قبول را ایجاد نمی کند؛ در واقع، ممکن است از نظر هزینه و عمر منطقی تر باشد.

برای هر طراح برق مسئول، پیمانکار مهندسی، یا مدیر تاسیسات،دلیل انتخاب کابل های بدون هالوژن کم دود هرگز به این دلیل نیست که " گران تر" یا " پیشرفته تر" هستند.،" ولي چون در اون سناريوهاي مهم ديگه چاره اي نداري.